Promocja!

W poszukiwaniu tożsamości kulturowej Japonii, red. Agnieszka Kozyra, Iwona Kordzińska-Nawrocka

30,00 

Kategoria:

Opis

Narodowa tożsamość kulturowa jest określonym poglądem na rzeczywistość, związanym z fundamentalnymi aspektami życia oraz z zakorzenionym w tym poglądzie etosem jako sposobem postępowania. Badania narodowej tożsamości kulturowej mają na celu wyjaśnienie, dlaczego jednostka
czuje się zakorzeniona w pewnej selektywnej (czasami nie zawsze prawdziwej) „kulturowej przeszłości” do tego stopnia, że chce być jej strażnikiem i kontynuatorem. Bardzo ważna jest analiza sieci symboli tożsamości kulturowej, wywołujących długotrwałe nastroje i motywacje wielu Japończyków. Narodowy etos jednoczy przynajmniej część obywateli i sprawia, że są aktywni w przestrzeni publicznej, mając poczucie wspólnoty.

Spis treści
Uwagi redakcyjne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 7
Wprowadzenie
Agnieszka Kozyra, W poszukiwaniu tożsamości kulturowej Japonii –partykularyzm kulturowy contra transkulturowość . .. . . . 11

Część I. Tożsamość kulturowa Japonii – wybrane zagadnienia
Agnieszka Kozyra, Tożsamość kulturowa Japonii a rzeczywistość jako absolutnie sprzeczna samotożsamość w filozofii Nishidy Kitarō . .  . . . . 35
Hanna Kelner, Niewolnica czy bogini? Wizerunek kobiety w tradycji shintō na przykładzie postaci Himiko w japońskiej literaturze kobiecej . . . . . . . . . . . . . 65
Anna Zalewska, Słynne ciastka, słynne sprzęty, słynne miejsca… –mechanizmy tworzenia kategorii „słynnych rzeczy” w kulturze japońskiej . . . . . 83
Urszula Mach-Bryson, Formacja osobowościowa „człowieka herbaty” (chajin) w duchu szlachetnego ubóstwa (wabi) . . .. . 101
Katarzyna Starecka, Cele „nowej edukacji” w okupowanej Japonii . . . . . . . . . 125

Część II. Shintō jako ważny element tożsamości kulturowej Japonii
Agnieszka Konieczna, Oddzielenie shintō od buddyzmu (shinbutsu bunri) w Japonii ery Meiji (1868–1912) . . . . .. . . . . . . . . . . . . 181
Zuzanna Tulińska, Synkretyzm shintō i buddyzmu na przykładzie Święta Zmarłych (Obon) w Japonii … 215
Katarzyna Duliasz-Gugała, Hierarchia kapłanów oraz obrzędowość przybytków przypisanych do Stowarzyszenia Świątyń Shintō (Jinja Honchō) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 237
Agnieszka Turowska, Wielkie Święto w Sawarze (Sawara no Taisai) w japońskim mieście Katori jako obrzęd religijny oraz festyn miejski . . . . . . . . 261
Magdalena Augustyniak, Świątynia Izumo Taisha – dzieje i obrzędowość . . . 301
Marta Żukowska, Religijna doktryna i praktyka sekty konkōkyō (Nauka Złotego Światła) w Japonii . 337

Noty o autorach . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 373
Abstracts of texts . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 377