Dziesięć wieków Genji monogatari w kulturze Japonii

0,00 

Opis

Rok 2008 był obchodzony nie tylko w Japonii, a również poza jej
granicami, jako rok upamiętniający millennium powstania Genji monogatari
(Opowieści o księciu Genjim), arcydzieła literatury japońskiej i światowej. Japonistyka Uniwersytetu Warszawskiego zorganizowała w dniach 20-23 października 2008 r. uroczyste obchody z udziałem wybitnych specjalistów z Japonii oraz naukowców i studentów ze wszystkich ośrodków japonistycznych w Polsce. Obchody te odbywały się w ramach corocznej imprezy Dni Japonii na Uniwersytecie Warszawskim, a główną częścią ich urozmaiconego programu była konferencja poświęcona Genji monogatari i kulturze dworskiej. Niniejszy tom, będący zbiorem wystąpień prezentowanych podczas tej konferencji, zawiera teksty zróżnicowane pod względem problematyki, reprezentujące zarówno kontekst historyczny, literacki, językowy, jak i kulturowy utworu Genji monogatari autorstwa Murasaki Shikibu. Publikacja składa się z trzech części, z których każda odwołuje się do innej epoki. W pierwszym rozdziale „Tradycja Genji monogatari” zaprezentowane zostały teksty o charakterze wprowadzającym do badań nad powieścią Murasaki Shikibu i epoką dworską z punktu widzenia literaturoznawczego, językoznawczego i kulturowego. Rozdział drugi „Recepcja Genji monogatari” poświęcony został wpływom dzieła Murasaki Shikibu na kulturę, obyczajowość i literaturę późniejszych epok. Zakres tematyczny zamieszczonych tutaj prac jest szeroki i obejmuje zagadnienia
religijne, w tym obrzędy i opis miejsc kultu, sztukę japońską inspirowaną motywami z Genji monogatari, dzieła literatury epigońskiej nawiązujące do utworu oraz problematykę historyczną. Rozdział ostatni  „Dziedzictwo Genji monogatari” odwołuje się natomiast do czasów współczesnych, i jest próbą pokazania różnorodnych form obecności
utworu w życiu Japończyków, traktując go przede wszystkim jako zbiór archetypów i kanon wartości klasycznych. Zaprezentowane w nim artykuły koncentrują się na wybranych zagadnieniach przybliżających nowe punkty odniesienia, a więc świat kultury masowej, rodzinę cesarską czy jej medialny wizerunek.